Dzieje Polski były opisywane przez kronikarzy i uczonych historyków.  Za początki państwa polskiego uważa się X w. i czasy związane z pierwszym władcą Mieszkiem I. On to w 966 r. przyjął chrzest i wprowadził Polskę do kręgu zachodniej kultury chrześcijańskiej.

Jednym z ważniejszych na owe czasy wydarzeniem  był zjazd gnieźnieński w 1000 r. zorganizowany pierwszego króla Polski Bolesława Chrobrego. Przez wieki w historii Polski można śledzić czasy wielkiego rozwoju, chwały i potęgi, jak i czasy upadku państwa.

Czasy potęgi to czasy największych władców średniowiecznych, udokumentowane licznymi ważnymi dla losów całej Europy zwycięstwami jak np.  na polach Grunwaldu,  gdzie w 1410 r. pokonany został Zakon Krzyżacki. Ważnym wydarzeniem było założenie Akademii Krakowskiej w 1364 r. Był to drugi w Europie Środkowej uniwersytet. Na studia do Krakowa przybywało wielu studentów z całej Europy. Wybitnym studentem tej uczelni był Mikołaj Kopernik.W okresie  renesansu nastąpił okres rozkwitu polskiej kultury i nauki, głównie dzięki kontaktom z Włochami. Za panowania dynastii Jagiellonów była Polska jednym z największych państw europejskich. Było to państwo wielonarodowościowe i wielowyznaniowe, stąd przenikanie różnych kultur i tradycji. Była też Polska znana z tolerancji religijnej, stąd przybywało na ziemie polskie wielu cudzoziemców, szczególnie w czasach reformacji w Europie.

Do bardzo trudnych okresów w dziejach Polski  należy natomiast  okres  rozbiorów,  kiedy to pod rządami ościennych mocarstw Polacy musieli walczyć o zachowanie narodowej kultury i tradycji. Ważnymi momentami tego okresu były zrywy niepodległościowe takie jak  powstanie listopadowe i styczniowe. W okresie rozbiorów Polacy  byli rozproszeni po całej Europie, ale starali się utrzymać narodową tożsamość. Uczestniczyli w różnych ruchach wolnościowych pod hasłem „ Za wolność naszą i waszą”. Na emigracji  tworzyły się plany odzyskania niepodległości, oraz powstawały liczne dzieła wybitnych pisarzy,  poetów i innych artystów. Były to dzieła Adama Mickiewicza, Juliusza Słowackiego, Fryderyka Chopina i innych  twórców. Polacy pozostający na ziemiach polskich pod zaborami, przetrwali głównie dzięki utrzymaniu tradycji i kultury.

Dopiero w 1918 r. po I wojnie światowej  Polska odzyskała niepodległość. Okres odbudowy państwa został przerwany wybuchem II wojny światowej w 1939 r. Przez cały okres wojny i okupacji Polacy walczyli o wolność i utrzymanie tożsamości narodowej. Powojenne losy Polski to okres walki z komunizmem aż do roku 1989.